Buiten is het niet blauw of groen maar wit. Oogverblindend spierwit.
Af en toe vallen er vlokjes naar beneden. Teveel om te kunnen vangen dus vanachter het raam laten we ze maar rustig vallen. Heel indrukwekkend die witte wereld, we zijn er stil van.
Het is ontzettend koud, daar zijn zelfs onze bontjasjes niet warm genoeg voor. We gaan het balkon niet op, we blijven binnen.
We hebben nu extra trek, dus we zullen de ouders eens aansporen door te komen met een stevige maaltijd. Een schnitzeltje, een bordje rosti of een kommetje raclette met een glaasje schnapps erbij. Ja, zo komen wij de winter wel door.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten