donderdag 29 september 2011

In de goot

Vanwege het warme weer hebben we een uitstapje gemaakt. Helemaal niet gepland en zonder koffers overigens. Dat zit zo.

Omdat het zo warm is hebben de ouders voor het eerst de ramen in de woonkamer opengezet. Verrassing! We wisten niet dat dat ook nog kon.

Het was een heel letterlijk uit-stapje: we hebben een stap uit het raam gedaan.
Dat klinkt gevaarlijker dan het is want achter het raam zit namelijk nog een raam. Tussen die 2 ramen loopt een richel waarop het fijn wandelen is. En lekker koel want er staat een frisse bries.

Wel zielig voor de ouders, die kunnen daar niet wandelen, daar zijn ze veel te groot voor. Misschien moeten zij ook maar eens op dieet?
Ondertussen genieten wij heerlijk hier in de goot.
Nou ja goot, eigenlijk is dit gewoon een heus poezen-privé-balkon.

zondag 25 september 2011

In de koffer

De ouders waren een weekje weg en wij hebben op het huis gepast. Nou ja, samen met tante Caro dan. Die sliep in het bed van de ouders en zat op de bank van de ouders. Maar nog belangrijker; die zorgde voor ons natje en ons droogje.
De ouders waren bang dat we ze zouden trakteren op de 'silent treatment' na een week weg te zijn geweest, maar we hebben ze met open armen ontvangen.
Net als die spannende koffers, we waren bloednieuwsgierig. We hoopten zo te achterhalen waar de ouders met die koffers vandaan kwamen, er zaten vreemde luchtjes aan.
Boekjes, papieren en formulieren, stukjes stof en leer, metrokaartjes, kleine zeepjes, stukjes kaas, een flesje rode wijn... we konden er geen touw aan vast knopen. In welke stad gebruik je zulk soort spullen?

De volgende keer gaan wij ook graag mee op reis om te ontdekken doe het er uitziet nog verder dan in Verderop.
Dan nemen wij ook een koffer mee. Of deze tas; die is comfortabeler dan een poezenmandje.

Nou wij zijn gepakt en gezakt, klaar voor vertrek. Benieuwd waar de reis deze keer naar toe gaat.

vrijdag 16 september 2011

Poopy

Het is weer zover, blote-buiken-tijd. Voor de derde keer in mijn leven is mijn buik kaal geschoren en helaas niet vanwege de warme nazomer.
Afgelopen weekend voelde ik me toch een potje misselijk. Door het hele huis heb ik her en der mijn maaginhoud geleegd. Alles wat ik at kwam er na een paar uur weer uit. De ouders waren enorm ongerust omdat mijn zusje Lewis dat ook ooit deed. En met haar is het niet goed afgelopen dus de ouders hadden het maar steeds over 'alarmbellen'.

Op zondag is Els de dierenartsassistente op bezoek gekomen. Ze ging kijken of ik niet was uitgedroogd, of mijn temperatuur niet te hoog of te laag was, of mijn ogen wel goed stonden en mijn hartslag normaal was.
Dat was allemaal prima, maar Els vroeg de ouders of ik wel Poo en Pee produceerde. 
De ouders hebben vervolgens een dag lang bij de bakken gebivakkeerd om te zien wat ik daar uitspookte. Voor het eerst in mijn leven kreeg ik applaus voor een Pee! Maar toen de Poo uitbleef moest ik de volgende dag toch naar de dierenarts.
De dierenarts wilde in mijn buik kijken of daar niks zat wat er niet hoorde; haarballen, kattengras, speeltjes etc. Dus ging ze mijn buik te lijf met een scheerapparaat, koude gel en een camera.
In mijn buik was niks geks te zien, dus mocht ik na een spuitje tegen de misselijkheid bibberend van de angst en de kou weer naar huis. Wel met een opdracht voor de ouders; "Poppy moet een Poo doen en een pondje kwijt".

Thuis heb ik eerst mijn blote buik schoongelikt. Dexter bood vrijwillig aan me hierbij te helpen.
Daarna moest ik van de ouders nog een kleverig goedje eten. Ik had inmiddels weer honger dus dat kwam goed uit.
Pff, ik werd een beetje winderig van dat goedje, dus ik heb gerend om op tijd bij de bak te zijn om daar een grote Poo te produceren. Dat luchtte op!  En een daverend applaus was de beloning.
De moeder was zo intens blij dat ik ook nog een vette dikke zoen toe kreeg. Precies boven mijn oog.

Ik voel me inmiddels weer kerngezond maar heb nu wel een ander probleem. Honger.

zondag 11 september 2011

Bootcamp

Spreid, strek, zwaai.
Sluit, buig, span aan.
Ontspan, draai, rek uit.

En nog maar een rondje full body work-out in de frisse lucht.


Ja, nu ben ik er weer klaar voor.
Tijd voor stevig ontbijtje.

zaterdag 10 september 2011

Quiz

Dexter is dol op voetballen en nu is hij er heilig van overtuigd dat hij Wesley Sneijder is.

Dat is onzin want......


A  Dexter verwart Wesley met Edwin van der Sar

B  Dexter is veel groter dan Wesley

C   Ik Lotus lijk niet op Yolanthe

D Dexter is een aanvaller, geen middenvelder

E De ouders hebben voor Dexter geen hoge transferkosten betaald.

Kom maar op. 
Een verse vis voor de winnaar.

donderdag 8 september 2011

Post

Vandaag een berichtje van de ouders.

"De post, de post,
wat brengt vandaag de post...", zingt de moeder.
"Nou, het is zeker niet 'de krant van gisteren' die hier in mijn postvakje ligt", roept de vader.
"Verwonderlijk dat dit poststuk überhaupt door de brievenbus heeft gekund. Postzegels ontbreken, dus het zal wel ongeadresseerd drukwerk zijn moeder.
Een Popstuk dus."

woensdag 7 september 2011

Leermomentje

Ter gelegenheid van de eerste schooldag heeft de moeder een portret van mij gemaakt.  Opdat ze later kan zeggen "Kijk Poppy, toen was je oud genoeg om naar de naar de basisschool te gaan, schattig he?".
Hoezo? Ze denkt toch niet dat ik serieus van plan ben naar school te gaan? Zie je me gaan met een broodtrommeltje achter bij de moeder op de fiets?
En dan de hele dag kunstjes leren totdat je uitgeput pas aan het einde van de middag door een oma of opa wordt opgehaald? Waarbij je gedurende de dag ook nog een neus vol snottebellen hebt opgelopen?
Nee, mij niet gezien. Na het ontbijt ga ik weer lekker liggen en draai ik me nog eens een paar keer om.
Alles in mijn eigen tempo met een frisse neus. En die kunstjes kijk ik wel af van de ouders.

maandag 5 september 2011

Wasmachine

Het is weer maandag.
Poppy doet de was.

Eerst is Dexter aan de beurt. Poppy wast hem grondig van oor tot teen.
Ik Lotus ben de volgende in de rij. Poppy wast mij ook goed schoon. Ik help zelf even mee, dan schiet het lekker op.

Poppy draait op volle toeren dus na mij zal ze de ouders wel onder handen nemen.