Aard-ig

Poppy en ik Lotus zijn dikke vriendinnen. Nou ja, Poppy is de dikke vriendin en ik de dunne. 'The-little-one' noemen de ouders me ook wel.

Vandaag mochten we aan de andere kant van het raam spelen. Onder streng toezicht want de ouders zijn reuze benauwd dat we over het balkonhek springen. Dus ze roepen steeds "laag, laag". Nou ja, we zijn geen hondjes zeg. Maar we blijven dus met de pootjes op de grond, of beter gezegd, in de grond. Lekker wroeten in de aarde, op zoek naar brokjes en beestjes, klontjes en korrels.
De buit neem ik mee naar binnen. Mag ook niet van de ouders. En als ik niet luister roepen ze "aarde aan Lotus", maar dan bedoelen ze dus toch weer van wel? Het is soms ingewikkeld communiceren met die ouders.

Drie kleine kleutertjes

Drie kleine kleutertjes die zaten op een plaid.
Boven op een plaid.

 En toen ging er eentje heen.

Toen waren er nog twee.
En één daarvan maakte ook aanstalten.

En toen was er nog één klein kleutertje over.
Die was zo nieuwsgierig naar de andere kleutertjes buiten dat die in z'n eentje bleef zitten.
In de hoop op nieuw gezelschap.

Nouvelle Cuisine

De ouders waren vergeten poezenvoer te kopen.  De bakjes bleven leeg, totdat ze bedachten dat er misschien nog iets in de diepvries lag. Toen stond er voor ons opeens 'grote-mensen-zalm' op het menu.
Eigenlijk best lekker. Maar de volgende keer graag met een beetje sauce hollandaise, een pomme parisienne en een haricot vertje om het geheel wat aan te kleden. Deze saumon was ons een beetje te nouvelle cuisine.

Plumeau

Een plumeau is een huishoudelijk hulpmiddel om meubels en voorwerpen af te stoffen. Het bestaat uit een Dexter, met aan het uiteinde een pluim. Door middel van statische elektriciteit houdt de plumeau de stofdeeltjes vast.
Door de flexibele pluim kan men met een plumeau zonder problemen grillig gevormde voorwerpen afstoffen. De pluim kan gemakkelijk langs allerlei randjes, stangetjes of takjes bewogen worden.
Door de zachtheid van de pluim is de plumeau ook zeer geschikt om breekbare vazen en glazen voorwerpen vluchtig af te stoffen.
Voor het verwijderen van spinrag is een ragebol overigens meer geschikt.

Bron: wikipedia.

Lotusbloemen

De afgelopen maand heb ik, "Little One - Lotus", de grote glazen vazen vakkundig om zeep geholpen.  Alle vier.

De bloemen staan dus nu in een plastic emmer. Wel zo makkelijk; als deze omvalt geeft het niet zoveel rommel en lawaai. Het staat alleen zo armoedig, zo'n emmer. Maar het drinkt wel weer makkelijk.

Lekker hoor, een slokje bloemenwater. Verfrissend en zoet, vast goed voor de inwendige poes.

In een doosje doen

Er staat al een paar weken een grote doos in huis. Zou dat een verhuisdoos zijn? Daar past nooit alles in. Misschien nemen de ouders niet alles mee naar Verderop.
De ouders zingen wel eens; "Ik zou je 't liefste in 'n doosje willen doen, en je bewaren, heel goed bewaren. Dan laat ik jou verzekeren voor anderhalf miljoen, en telkens zou ik eventjes het deksel opendoen, en dan strijk ik je zo zachtjes langs je haren".
Tja, dat gaat natuurlijk over ons. Dus ik vrees dat wij gaan verhuizen in die doos.

Bijna lente

Potje aarde, potje Poppy, potje bieslook en potje citroen. Het ene tiert al wat weliger dan het andere.

Nu is het meeste nog bruin en geel, maar als het warmer wordt, wordt alles groener.
Behalve Dexter en Lotus, dat waren juist groentjes maar die zijn inmiddels heel brutaal. Dus die verschieten niet meer zo snel van kleur.

Compositie

Vrije vertaling van
"Dejeuner sur l' herbe".
Maar helaas zonder lunch en zonder gras.

A-HA

Dexter en Lotus wonen al weer bijna vier maanden bij mij in huis. Ik heb me altijd afgevraagd waarom de ouders 2 nieuwe speelkameraadjes voor me hadden meegenomen, in plaats van eentje.
Toen er laatst wat oude reclamefolders op de bank lagen, werd het me in één keer duidelijk: Dexter en Lotus waren vast in de bonus!

Vlindertuin

Bijna elke dag ligt er voor ons een verrassing in de brievenbus. Gisteren waren het 2 zakjes met snoepjes, vandaag een spannende rode envelop. De afzender is Els; onze dierenarts-assistente annex vriendin annex catnurse.
Op rode de envelop stond geschreven 'aan Poppy, Dexter en Lotus', maar in de envelop zat ook een bijzonder pakje... 'voor Lewis'.

Het pakje voor Lewis is een zakje vlinderbloemenmix, met een opdracht voor de ouders. Zij moeten de zaadjes op het nieuwe balkon in Verderop zaaien, ter nagedachtenis aan Lewis.
Ik Poppy hoop dat er dan elke dag een vlinder langs komt fladderen, die eigenlijk Lewis is, maar met vleugels en kleurtjes. Dan kan ik straks elke dag Lewis weer zien. Zo zal ik altijd aan mijn lieve zusje blijven denken, net zoals de ouders dat ook elke dag doen.

Verderop

Dus toch; we gaan verhuizen. Naar even Verderop, zeggen de ouders. Geen idee waar dat ligt, Verderop. Linksaf? Rechtsaf?
Hopelijk ligt Verderop ook aan het water, anders zijn er geen meeuwen om naar te kijken. En hopelijk is Verderop groot genoeg om flink rond te kunnen rennen. En hopelijk is het in Verderop ook goed van eten, drinken en speeltjes.
Kortom; we hopen dat alles bij het oude blijft. Nou ja, nog een beetje beter kan eigenlijk ook geen kwaad.

Napoleon

Objectief gezien ben ik Poppy de oudste en ook de grootste; weliswaar niet in de lengte maar zeker wel in de breedte. En ik ben de slimste en de knapste, vooruit, subjectief gezien dan.
Al met al redenen genoeg voor het opeisen van de macht hier in huis.

 "Alles is voor Poppy", roepen de ouders voortdurend ter bevestiging. Dus ook Dexter, die is helemaal van mij mij mij.

Mijn gedrag heeft me inmiddels een nieuwe bijnaam opgeleverd. Aangenaam; Napoleon.

Maar ik kan ook best tolerant zijn. Lotus mag bijvoorbeeld best bij ons op de bureaustoel komen liggen als ze wil.
De moeder niet hoor, die zoekt maar een andere stoel om op te gaan zitten als ze moet werken.

R

De R zit in de maand. Dan is het koud en moet je extra veel eten om weerstand op te bouwen om je tegen de kou te beschermen.

Ik probeer die taak zo goed mogelijk te volbrengen. Ik doe mijn uiterste best om zo veel en zo vaak mogelijk te eten;  alles wat in onze eigen drie bakjes zit en als het lukt ook dat wat op de twee bordjes van de ouders ligt.

Volgens de ouders heb ik nu ook de R in mijn naam. "Proppy", noemen ze me.

De blik

Over ogen gesproken. Daar kun je van alles mee doen. Lief kijken, vragend, weemoedig, verlangend,  boos of juist teleurgesteld. Tientallen vormen van expressie, elke blik drukt weer iets anders uit. Handig want daar kun je gewoon bij blijven liggen, heb je je rug of staart niet nodig en toch is duidelijk wat je bedoelt.
Deze bijvoorbeeld; verwijtend. "Sta je weer met die camera op me te flitsen terwijl ik net heel druk was met het mollen van een balletje". Overduidelijk lijkt me.

Oog om oog

Hier kwamen de ouders vandaag mee aanzetten.
Een oog in een lijst. En wat een joekel van een oog. Dat oog is nog groter dan wij met z'n drieën bij elkaar.
Dat moet  dus een oog van een reus zijn. Als dat oog al zo groot is kun je wel uitrekenen hoe groot een reus is. En scheel, want hij heeft maar één oog.

Maar waarom hangen ze een oog aan de muur? "Dat is kunst Poppy", zeggen ze tegen me. Kunst? Zal wel hetzelfde betekenen als kunstjes. En daar ben ik toevallig ook heel goed in.
Er staat een naam onder het oog geschreven, ene Do.gl.s Go..n of zoiets iets, wel heel erg onduidelijk geschreven.

Dat ga ik de volgende keer ook doen; mijn kunstjes signeren. Slim, want dan kan ik er dus geld voor vragen aan de ouders.
Geen geld geen kunstjes.