Spaghetti

Vandaag is het geen weer zeggen de ouders.
Omdat er dus geen weer is ben ik Lotus maar ergens anders mee gaan spelen. De gordijnen! Nou ja, gordijnen is een groot woord, het is meer een soort spaghetti. Het gaat in de knoop en je krijgt het van z'n levenslang niet meer uit elkaar. En het smaakt ook nog eens nergens naar. Dexter raakte er ook al zo in verstrikt.
Maar gelukkig niet zo enorm als alle katjes in de vaas. Die types zijn pas echt vreselijk onhandig.

Optrekje

De buren zijn aan het verhuizen. Niet via de lift binnen, maar via een vreemde lift buitenom. De hele ochtend gaat er al een bakje met spulletjes voorbij ons raam. Heel eng allemaal, ik word er een beetje onzeker van.

En dan doe ik wat ik altijd doe; m'n pootje optrekken. Waarom ik dat doe weet ik niet, dat gaat vanzelf, in een reflex. De ouders zeggen dan "zet maar neer dat pootje, dat kost niks extra". Maar dat gaat niet, want als ik m'n ene pootje neerzet, gaat m'n andere pootje weer omhoog. Typisch toch.

Verhuizen, ik weet nu dat betekent. "Dat je je huis verlaat en in een ander huis gaat wonen," zeggen de ouders.
Ze hebben het zelf ook al de hele week over verhuizen. Waarom zouden we verderop gaan huizen? Het is hier toch prima? Dit huis is groot genoeg voor ons vijven en het uitzicht is prachtig.
De gedachte alleen al aan verhuizen, doodeng vind ik dat. En dan trek ik m'n pootje weer op,  volledig automatisch.

Als wij zouden gaan verhuizen moeten we zeker ook in zo'n bakje door de buitenlucht. Geen denken aan.
Dus als de ouders ooit gaan verhuizen blijven Dexter, Lotus en ik gewoon hier wonen. Vragen we of tante Caro af en toe wat brokjes achter de deur gooit, tante Els of ome Arie misschien eens op visite komen, Cato, Loes en Roos geregeld komen spelen, en dan redden we het best.
Toch best wel een heel eng idee, zijn we eigenlijk al oud genoeg om op onszelf te gaan wonen?

Lekker bezig / 2

Op het blog was het misschien een paar dagen wat stilletjes, maar hier achter de schermen zijn we behoorlijk bezig geweest met van alles en nog wat.

We hebben het vooral allemaal erg druk gehad met  bloemen en takken. In de vaas zetten, dat doet de moeder, uit de vaas halen, dat is onze verant-woordelijkheid. Dat gaat helaas niet altijd even vlekkeloos. Wel zonder scherven dit keer.

De moeder zag gelijk wie de dader was want Dexter verliet met kletsnatte vacht de plek des onheils.

De bloemenactie hebben we overigens nog een paar keer herhaald want oefening baart kunst. Bij voorkeur midden in de nacht; we vinden het gezellig als de ouders dan ook wakker zijn, samen lekker een beetje dweilen.

Dan de draadjes gordijnen, dat is veel werk als je daar in verstrikt raakt. De vorige huisgenoten Mien en Silver riepen de ouders om hulp als ze vast zaten. Wij lossen dat zelf op zonder de ouders lastig te vallen. Hup, de tanden erin, doorbijten en los zijn we weer!

De tv op de slaapkamer. Tja, die viel vanzelf op de grond, opeens, zo uit het niets. Kwestie van je staat erbij en je kijkt ernaar.
Maar ja, leg dat de ouders maar eens uit.

De verrassing van de week was deze keer geen speeltje maar kattengras. Staat leuk in het potje, maar nog leuker uit het potje
Zo maken we van het hele huis een tuintje, gezellig!

Als alle bloemen en takken die we afgelopen week uit vazen hebben verwijderd meetellen, dan hebben we de score van vorige week ruimschoots overtroffen.

Strike!

€ 7000 +

Hierbij nog een verslag van een test uitgevoerd door de NVVH (Nederlandse Vereniging Van Huiskatten), waar wij inmiddels alledrie bij zijn aangesloten.

Leuk om te doen, speeltjes testen, jammer dat het niks betaald. Maar alle begrip daarvoor, want we hebben gisteren op tv gezien bij de Rekenkamer dat we toch al zo duur zijn. Ruim €7000 per kat als we gemiddeld 14 jaar worden. Dat is dan inclusief eten, kattenbakkorrels, inventaris en medische verzorging, maar wel exclusief uitvaart.

Een boel geld, maar we geven de ouders er ook een hoop liefde voor terug en die is onbetaalbaar. Dat zijn de knappe koppen van de Rekenkamer even vergeten te verrekenen.

Maar terug naar de speeltjes - die overigens wel opgenomen zijn in het totaalpakket van ruim€7000,-, dus we verwachten op z'n minst wekelijks een knap nieuw exemplaar-  want daar is het hier om begonnen.

De gevederde vriend.
Kostte een tientje maar is het zeker waard. Lekker kriebelende donsveren aan een flexibel koord dat zo sterk is dat wij het niet doorgeknaagd krijgen.
Het koord is bevestigd aan een fraaie rode staaf die lekker meegeeft waardoor de veren uitbundig heen en weer zwiepen. We zijn er al een week druk mee, maar de gevederde vriend houdt zich prima staande. Waar voor je geld dit speeltje, een vette negen.

In de Rekenkamer concluderen ze ook nog dat wanneer alle miljoenen katten het land uit worden gezet, dat een besparing van miljarden oplevert.
Maar we houden toch ook hele beroepsgroepen aan het werk; van speeltjes-leveranciers, brokjes-fabrikanten, korrel-afvalverwerkers, dierenartsen tot stoffeerders en behangers? Volgens ons kun je de kosten wegstrepen tegen de inkomsten. Balans heet dat. Zijn ze bij de Rekenkamer ook even vergeten.

We lusten ze rauw, daar bij de Rekenkamer. Benieuwd of ze net zo beetbestendig zijn als onze gevederde vriend.

Keurmerk

We kregen nieuwe speeltjes omdat we alweer zijn uitgekeken op al die andere tientallen muisjes, balletjes, dingetjes en datjes, groot en klein, met of zonder batterijen.

Dit is model 'tuimelaar'; een grijze muis op een groen balletje. Kleurt overigens perfect bij mijn ogen dus deze heb ik gelijk geconfiskeerd. "Alles is voor Poppy" roepen de ouders dan spottend. Gelijk hebben ze.







Ik heb de tuimelaar uitgebreid getest.
Hierbij mijn juryrapport;
- kleur goed
- model goed
- maat goed.
Prima speeltje, een dikke zevenenhalf. Goedgekeurd door de NVVH, oftewel, Nederlandse Vereniging van Huiskatten.

Mariek

Gisteren was het Valentijn, vandaag is het Mariek.
Gisteren kregen de ouders geen bloemen, vandaag wel. Mariek is dus specialer dan Valentijn.

Het is een prachtig boeket dat ons doet denken aan oneindig weidse zonovergoten velden waar we eindeloos in rond dartelen en springen.

De ouders gaan er ook een beetje van dartelen. Maar dansen en dartelen doen ze eigenlijk al een week. "Waarom eigenlijk" hebben we ze gevraagd.  Omdat "we iets te vieren hebben",  hebben ze ons gezegd.
Geen idee wat ze precies vieren, maar wij geloven onmiddellijk dat ze zo'n fraai boeket hebben verdiend.
En we zullen niet knabbelen aan dit geurige boeket, beloofd is beloofd.... Mariek!

Valentijn

Gisteren was het Valentijn. Ik Dexter heb voor al mijn meisjes -de moeder, Poppy en Lotus-  bloemen geplukt uit de vaas en aan ze gegeven als blijk van liefde.
De moeder heeft ze weer terug gezet in de vaas. Daar staan ze uiteindelijk ook het mooist.

De vader des huizes heeft helemaal geen bloemen gegeven aan de meisjes. Of hij was het vergeten, of hij was lui want hij houdt net zoveel van ze als ik.

Pottenkijkers

Terug op mijn oude stek voor de dagelijkse behoefte; de kattenbak. De ouderlijke wc bleek toch niet zo'n succes. Teveel gedoe met deksel, doorspoelen en toiletpapier.

Wel jammer dat in onze toilet geen deur zit die op slot kan. Nu zit iedereen maar een beetje mee te kijken. Niks geen privacy.
Ik Lotus hoop dat het allemaal een beetje geruisloos gaat vandaag. Anders is het wel extra genant.

Lekker bezig

Even de balans opmaken van deze week.

Maandag rustdag, niks te melden.

Dinsdag was de nacht waarin we de vaas op het dressoir hebben omgegooid. Per ongeluk hoor, het is ook zo'n wiebelig ding. Omdat de ouders sliepen hebben ze niet direct het water opgeruimd dat op de bovenkant van het dressoir is terecht gekomen. Nu heeft de kast 'vochtblazen' in het hout, wat dat dan ook mag zijn. Tja, eigen schuld dikke bult, hadden ze maar niet zo vast moeten slapen.

Woensdagnacht hebben we de vaas in de hal omgegooid. Er staan van die spannende bloesemtakken in dus dat is 'de kat op het spek binden' erkenden de ouders.

Deze keer werden ze wel wakker en hebben ze 's nachts om 1 uur staan dweilen. Geinig gezicht was dat in die pyjamaatjes! Ze hadden geen puf om er nog een foto van te maken, jammer.

Donderdag hebben we lekker zitten krabbelen aan de witte leren stoelen op de slaapkamer. Maar dat is gewoon uitnodigend want die stoelen zitten al helemaal vol krabbels, verzorgd door onze illustere voorgangers Mien en Silver. Aan die bekleding is toch niks meer te redden, daar kan nog wel een krasje van ons bij.

Vrijdag hebben we in de gebreide jurk van onze moeder gehangen met onze nagels. Slechts hier en daar een haaltje en een ladder hoor. We zeggen ook zo vaak tegen haar, "doe nou niks gebreids aan". Maar ja, hardhorend is ze. En blond.

Zaterdag lekker rustig aan gedaan, dus ook niks te melden.

En vanmorgen hebben we wilde spelletjes gedaan op bed. Daar ligt een hoeslaken van Egyptisch katoen perkal 500 thread count. Poepoe, nou, nou, dat is dus helemaal niet zo sterk als ze beweren. Het kan niet eens tegen een stootje van onze vlijmscherpe nageltjes.

Goede score; 5 uit 7.
Gelukkig zijn de ouders helemaal niet boos hebben ze tegen ons gezegd. "Alleen teleurgesteld", dus daar hoeven we het niet voor te laten.

Emmeren

Ik emmer, jij emmert, wij emmeren.



















Ik wil niet zaniken, zeiken of zeuren, maar dit emmertje is wel een beetje klein en lelijk. De ouders moeten maar een maatje groter kopen want ik Lotus ben hier wel zo'n beetje uit gegroeid. Misschien ook eens iets in een gezellig kleurtje of zo.

Hogerop

Ik Lotus ben erg alert en oplettend. Zo kijk ik altijd goed wat de ouders doen. En dan doe ik dat na. Daar zijn het ouders voor, toch.

De ouders gaan nooit op de kattenbak heb ik opgemerkt. Die gaan in een klein kamertje zitten met de deur dicht. Lekker privé en zonder die ellendige kattenbakkorrels tussen je tenen.
Dat lijkt mij eigenlijk ook een veel beter idee.

Toch een beetje genant en onvolwassen om nu de ouders te roepen...
"Poppy, Poppy, Poooooppy,  ik ben klaahaaaaar.  Pak jij het wc papier en veeg je m'n billen even af?"

Lente-uitje

Vandaag is al weer zo vroeg licht en zelfs lekker zonnig. We gaan dus niet de hele dag winterslapen maar profiteren van het mooie weer.
We zijn vroeg opgestaan om een flink stuk te gaan wandelen. Rondje om de tafel, rondje om de bank, links af naar de keuken en daarna rechts af naar het kantoor. Vervolgens hebben we een route afgelegd door de slaapkamer en daarna  zijn we via de badkamer weer terug naar de woonkamer geslenterd.
Pff, daar wordt je hongerig en dorstig van. De volgende keer vragen we de ouders om een zakje krentenbollen en een thermoskannetje koffie voor onderweg. Maken we er echt een dagje van.

Fitness

De ouders hebben een fitnessapparaat gekocht.
Niet voor zichzelf of voor ons, maar voor een muis.
De muis loopt er de hele dag rondjes in. Werkelijk waar; de hele dag.

Dus wij kijken vol vermaak toe en moedigen hem een beetje aan. Hup hup muis, zet 'm op, nog een paar rondjes, je kunt het!

Als de muis stil staat geeft we hem een paar tikjes. Hup hup, doorgaan jongen, rennen!
Niet dat het zin heeft, hoor fitness. De muis is er volgens ons nog geen gram van afgevallen.

Mrs. Poppy

Honds

Er is een spreekwoord en dat gaat over honden, vechten, derde en ermee heen.

In dit geval...
Honden: Poppy en Dexter

Vechten: Lotus

Derde: ook Lotus

Ermee heen: wederom....  Lotus.