Smoorpoesjes

Dit zijn de Smoorpoesjes uit het Oosten.
Het zijn vriendinnen van Poppy, maar die kent ze beter onder de naam Roosje, Loesje en Catootje. Ik Dexter vind Smoorpoesjes wel aantrekkelijker klinken. Ik zou namelijk direct smoorverliefd op deze dames worden. Maar ja, ik ben natuurlijk al 'op' Poppy. Alhoewel, ik heb een vrije geest en een groot hart, dus misschien kan ik toch een keertje met ze smoren.
Op ome Mars zijn blog kun je lezen hoe dat smoren in zijn werk gaat!

Filmsterren

"Ben in ik beeld? Ben ik in beeld? Zit m'n haar goed? Zit m'n haar echt goed?"

Eigen boontjes doppen

Als Poppy en Dexter weer eens liggen te slapen of te zoenen ga ik Lotus lekker spelen. Dat kleffe gedoe van die twee.
Ik ben niet zo van knuffelen, laat mij maar lekker wild spelen. Ik heb liever een sojaboon dan een aai of een zoen. Met zo'n boon kom ik de dag wel door.

Buiten

Vandaag ging de door-kijk muur opeens open. Daarachter is nog een kamer, maar dan zonder plafond. 'Buiten' heet dat volgens mij want de ouders riepen steeds "Dexter kom je buiten spelen?"
Ik had buiten al wel gezien maar ik was er nog niet geweest.
Buiten is heel anders dan binnen want het is er koud, gehorig en nat. Geen warme plaids, harde brokjes of fijne speeltjes te bekennen.

Ik heb toch geen winterjas of regenlaarzen dus ik blijf liever gewoon binnen bij Poppy en Lotus.
Voor mij hoeft dat niet zo, dat buiten.

Edamame

Een sojaboon heeft ons bij elkaar gebracht.
Zo'n boon is nou eenmaal onweerstaanbaar. En dan maakt het niet meer uit wie er allemaal meespeelt. Dus zijn we gewoon met 'n drietjes achter die boon aan gaan rennen. Vangen en overgooien, dat soort werk. En dat is een stuk leuker met z'n drieën dan alleen.

Verkering

De afgelopen 5 dagen heb ik 'playing-hard-to-get' gespeeld met Dexter.

Maar nu is het wel genoeg geweest want eigenlijk vind ik Dexter ontzettend knap en stoer.
Toen Dexter in een doosje lag te slapen ben ik er lekker bij gekropen en heb ik zachtjes tegen hem gemiauwd dat ik hem eigenlijk heel leuk vind. Hij sloeg gelijk zijn pootjes om me heen. Hij vindt mij toevallig ook heel leuk!

Daarna heb ik hem kusjes gegeven en ben ik hem lekker gaan wassen. Hij ging er helemaal van spinnen.
Toen durfde ik het wel aan en heb ik gevraagd of hij verkering met me wil. Hij heeft ja gezegd dus nu zijn we officieel een stelletje!

Vervolgens zijn we lekker tegen elkaar aan gekropen en hebben samen geslapen.
Het gaat wel een beetje snel allemaal, maar ik ben opeens reuze verliefd op hem en hij op mij.

Zwerven

DEXTER

LOTUS

Onze moeder was een zwerfkat. Een hele mooie met hele lange haren. Zij is opgevangen door de mensen van de Vereniging Zwerfkat in Nood. Deze mensen hebben geen asiel maar plaatsen alle katten bij gastouder gezinnen zodat ze in huiselijke omgeving kunnen wachten op nieuwe ouders.

Onze moeder kwam terecht bij gastouders in Utrecht. Die gastouders hebben veel ervaring met zwerfkatten en hebben al veel katten in huis genomen en liefdevol verzorgd.
Tot hun grote verrassing bleek onze moeder zwanger te zijn. Op 11 juli is onze moeder bevallen van 4 zwarte kittens: Tijm, Mirre, Lotus en Jasmijn. Ik Dexter heette toen nog Lotus en ik Lotus heette toen nog Jasmijn. Beetje ingewikkeld maar enfin. Wie onze kater-vader is weten we overigens niet. Maar die moet haast wel zwart zijn geweest!

We hebben 4 maanden bij de gastouders gewoond voordat we zijn verhuisd naar de nieuwe ouders.
De nieuwe ouders hebben ons, heel modern, gevonden op internet. De gastouders hadden hele mooie foto's van ons gemaakt en een leuk verhaaltje over ons geschreven. De nieuwe ouders waren dus al een beetje verliefd op ons voordat ze ons hadden ontmoet.

Eigenlijk wilden de nieuwe ouders maar één kitten, maar ze konden niet kiezen dus toen mochten we allebei mee.
En nu staat er op www.zwerfkat.com  dat we zijn 'geplaatst' zoals dat heet. Onze nieuwe ouders hebben ons 'geadopteerd', zoals dat heet.
Wij hebben wel geluk gehad. We hopen dat alle andere poezebeesten die nog geen nieuwe ouders hebben die uiteindelijk ook gaan vinden.

Fases

Tja daar zit je dan in je eigen huis met Dat, de twee nieuwe types die hier zijn komen wonen.

Eerst heb ik het ontkend. "Dat zijn geen Lewissen, Dat blijft niet hier want Dat hoort niet hier want dit is mijn huis en ook nog een beetje van Lewis."

Daarna werd ik woedend. "Ga toch weg, terug naar je eigen huis en je eigen ouders, dit is van mij, alles is van Poppy!"

Toen ben ik gaan twijfelen en gaan onderhandelen. Eerst met Dexter. Hij is wel een mannetje dus ik heb wat neusjes gegeven om te laten weten dat we er misschien wel uit kunnen komen; ik een beetje president, hij een beetje (vice) president. Met die kleine Lotus ben ik er nog niet uit. Ik weet nog niet welke post ik haar moet toebedelen.

Vervolgens ben ik toch verdrietig geworden omdat het allemaal toch heel anders is dan voorheen met Lewis. Wij waren zo hetzelfde en deze types zijn zo anders. Ik heb me een beetje afgezonderd omdat ik me ook wel buitengesloten voel.

Maar ik denk dat ik het toch maar moet accepteren. Het is misschien wel gezelliger met Dat dan helemaal alleen. Bovendien zijn Dexter en Lotus veel sneller dan de ouders. Qua spelen een enorme vooruitgang eigenlijk.

Cornetto Cups Machine

Els is de dierenarts assistente die erg met mij, Poppy, is begaan. Zij heeft ook voor Lewis gezorgd toen Lewis ziek was. Ze kwam gewoon op huisbezoek. Welke poes kan dat nou zeggen, dat is toch heel bijzonder!
Toen Lewis er niet meer was heeft Els allerlei speeltjes voor me gemaakt zodat ik me niet hoefde te vervelen. Zelfs nu hier twee nieuwe types wonen heeft ze voor mij iets bedacht; de Cornetto Cups Machine! Als die twee nieuwe types dan met elkaar spelen kan ik ondertussen mijn eigen ding doen.
Geinig; er zitten lekkere snoepjes in. Nog geiniger; het is deels van karton, dat is pas echt lekker!

P.S. Els heeft thuis ook poezebeesten en een blog daarover; CATCASE  lezen geblazen! 

Volle vaart

Ik, Lotus, ben dan wel de kleinste maar ook de snelste. Zie m'n pootjes gaan!
Poppy en Dexter hebben het nakijken.

Dat

Dat komt zo maar onaangekondigd mijn huis binnen.
Dat zit maar op mijn trap, ligt maar op mijn bed, eet maar uit mijn bakjes, speelt maar met mijn speeltjes en krabbelt maar aan mijn mat. En Dat is er niet één, Dat zijn er twee.

Hoe zou jij dat vinden? Nou, ik ben er nog niet zo van gecharmeerd.

Tegelijkertijd ben ik ook wel ontzettend nieuwsgierig. Wie zijn Dat toch? Blijft Dat hier?

Als Dat voorbij komt ga ik heel hard grommen en blazen. Dat trekt zich er niks van aan.
Vandaag ben ik ook tikjes gaan uitdelen. Ook daar trekt Dat zich weinig van aan.

Dat en ik hebben wel samen gespeeld en samen gegeten. Toen ben ik even vergeten te grommen en te blazen.
Daarna heb ik me zelf weer tot de orde geroepen. Dus ben ik weer gaan blazen en grommen.

Voordat je het weet neemt Dat hier het hele huis over, inclusief de ouders. Mijn ouders. Daar zit ik vooralsnog niet op te wachten.

Close-up

Ik Dexter heb een stoere kop met een geprononceerde neus en een scherpe blik. Niets ontgaat mij.
Ik heb heel wat te melden dus ik laat van me horen. Maar verder ben ik de rust zelve.
Je kunt wel zien dat ik een geboren leider ben. Alleen wil de huidige minister president van dit huis, een zekere Poppy, hier nog niet aan geloven.

Ik Lotus laat graag mijn tong zien. Ja daar is ie weer!
Ik ben heel petit vergeleken bij Dexter. Ik heb extreem lange snorharen en een satijnzachte vacht.
Naast gewoon mooi zijn ben ik ook dol op spelen. Alleen die Poppy die hier woont wil niet met me meedoen, hoe vaak ik het ook probeer. Ze is natuurlijk geïntimideerd door mijn schoonheid en mijn snelle moves.

P.S.
Voor de vorm dan nog even met mijn mond dicht.

Lasergames

Bordes

Het is dus rond. Na een korte formatie zijn wij het geworden. Dexter en Lotus, het was liefde op het eerste gezicht tussen de ouders en ons.
Op het balkon is het nu te koud dus de eerste statieportretten zijn gemaakt op de trap.

We hopen op een lange zittingstermijn.
Ik Dexter zal de Ruimtelijke Ordening en Sociale Zaken voor mijn rekening nemen. Lotus ontfermt zich over Welzijn en Sport.

Poppy is nog erg van Defensie. We hopen dat ze zich binnenkort wat meer op Integratie zal richten.

Voorspoed

De ouders noemen mij dus Dexter. Stoer. Kennen jullie de serie Dexter?  Dexter The Serial Kitten. Ha!

Eigenlijk heet ik Dexter om een andere reden. Dexter is Latijns en betekent gelukbrengend, met gunstige vooruitzichten.
Wanneer ouders hun kind Dexter noemen wensen ze voor hem en voor zichzelf een voorspoedige toekomst. Het kind is hun rechterhand, letterlijk en figuurlijk.
Kortom; hier is een schone taak voor mij weg gelegd!

Aangenaam!

Mogen we ons even voorstellen? Dexter en Lotus, aangenaam!
Ik Dexter sta hier links op de foto. Ik ben een zwarte kater van 4 maanden. Ik heb een klein wit befje en een klein wit vlekje op mijn buik maar verder ben ik pikzwart, op mijn koperkleurige ogen na. Ik ben al behoorlijk groot, maar ik ben dan ook een stoere vent. Type ruwe bolster blanke pit. Ik ben namelijk dol op knuffelen en mag graag op schoot zitten.
Ik Lotus ben het zusje van Dexter. Dus ook 4 maanden oud en met dezelfde zwarte vacht, witte stipjes en koperen ogen. Ik ben wel een stukje kleiner maar ik ben dan ook een echte dame; gracieus en elegant. En een beetje ondeugend, dus ik steek graag m'n tong uit, lekker puh!

Poppyhuis

De ouders hebben voor mij een huis van dozen gemaakt; de Poppyflat. Die is drie etages hoog zodat ik zelf kan kiezen op welke verdieping ik slaap. Dan blijven er wel steeds 2 etages leeg. Daar is nog wel plek voor een andere bewoner denken de ouders.

Ze zijn al een tijdje bezig met het zoeken naar een geschikt kameraadje voor mij. Ze hebben me verteld dat ze die hebben gevonden, dus ik wacht in spanning af.

Troost

Spelen in je eentje is wel erg ongezellig. Daarom rollebollen de ouders de hele dag met mij over de vloer zodat ik niet alleen hoef te spelen.
Ik word ook enorm verwend door lieve vriendjes en vriendinnetjes. Ik heb heel veel speeltjes gekregen zodat ik me niet hoef te vervelen.
Ik noem de paarse muis van bont (dankjewel Olga en Antoine), een lekker zakje catnip (dankjewel Els), 2 stoere tennisballen (dankjewel Manon en Arjen), veel knabbelstokjes (dankjewel tante Caro). En dan nog 3 handgemaakte spelletjes die te ingewikkeld zijn om uit te leggen maar wel heel veel speelplezier geven, allemaal van Els, dank!

Blote buik

Lewis is overleden aan een aangeboren nierafwijking. Omdat de ouders zeker wilden weten dat ik dat niet heb zijn we naar de dierenarts geweest.
Daar heb ik een echo gehad. Om goed door mijn velletje te kunnen kijken moest mijn vachtje er af geschoren. Nu heb ik dus een hele blote roze buik.
Het goede nieuws is dat ik helemaal gezond ben!
De ouders hebben toen besloten dat ik een nieuw kameraadje zou krijgen. Ik weet nog niet of dat goed of slecht nieuws is....

Hemel

Drie weken geleden is Lewis opeens verdwenen. Ik heb overal in huis naar haar gezocht, maar ik kon haar nergens vinden. Ik heb heel hard gemiauwd in de hoop dat ze me zou horen en dan uit een geheim hoekje zou komen kruipen, maar ook dat is niet gebeurd.

De ouders hebben me verteld dat Lewis naar de poezenhemel is gegaan. Drie weken lang heb ik voor het raam naar de hemel zitten kijken in de hoop dat ik Lewis nog zou zien, maar helaas.
Nu komt Lewis in een lijstje op de kast. Precies waar ze zo bang voor was. *

* Types