Dag Lewis

Lewis
16 april 2010 - 31 oktober 2010

Lieve Lewis,
dankjewel voor alles, we hebben intens genoten van de tijd dat je bij ons was.

Je was zo lief, zo mooi, zo ondeugend, zo gezellig en zo enorm gewenst.

We hadden liever gehad dat je nog een tijdje was gebleven, maar jouw tijd hier was al om.

Dag lieve Lewis, een goede reis naar de poezenhemel.
We gaan je nooit of te nimmer vergeten.

je zusje Poppy en de ouders

Lieve Lewis

De dokters in het dierenziekenhuis hebben gisteren ontdekt waarom Lewis zo ziek is. Op de echo zagen ze vocht in Lewis buik. Op een röntgenfoto was te zien dat één 'ureter' -dat is de verbinding tussen de blaas en de nieren-  is gescheurd. Daardoor lekt de urine rechtstreeks vanuit een nier in haar buikholte. Zo heeft ze  zichzelf eigenlijk vergiftigd en is ze heel snel heel zwak geworden.
Ze hebben Lewis gisteren een infuus gegeven om de nieren de spoelen, om de gifstoffen uit haar bloed te krijgen. Maar zolang het vocht in haar buik blijft lopen is haar toestand kritiek.
Vandaag gaan de dokters bekijken of Lewis sterk genoeg is om een zware en zeldzame operatie te ondergaan. Omdat de ureter niet kan worden hersteld moet de nier worden verwijderd. Daarna moet blijken of de overgebleven nier niet te erg is beschadigd en of Lewis kan leven met alleen deze ene nier.

Zolang er hoop is moet je hoop houden.
We hopen dat ze sterk genoeg is om vandaag te worden geopereerd. We hopen dat ze zo'n zware operatie goed kan doorstaan. We hopen dat de nier die overblijft gezond is. We hopen dat ze zich hier doorheen vecht. We hopen dat ze weer thuis komt.

Kaarsje branden

Lewis ligt sinds vanmiddag in het ziekenhuis en het gaat heel slecht met haar. Wil iedereen alsjeblieft een kaarsje voor Lewis branden en ons helpen hopen dat ze ooit weer thuis komt?
Liefs van Poppy en de ouders.

Ziekjes

Ik heb al een paar dagen niet zo veel beleefd. Nou ja, wel wat beleefd maar geen leuke dingen. Ik moet steeds overgeven en ik ben zo misselijk dat ik geen zin meer heb in eten, drinken en spelen. De ouders werden een beetje ongerust dus gisterochtend zijn we naar de dierenarts geweest. Dat is een hele lieve mevrouw en die heeft ook nog eens hele lieve assistente.
Maar de dingen die ze doen vind ik dan weer niet zo lief. Ze hebben aan me gevoeld en gefrummeld, ik ben gewogen (alweer 2550 gram!) en getemperatuurd (38.1 graden, maar dat schijnt goed te zijn).

Ze hebben niks kunnen vinden en denken dat ik misschien iets heb gegeten waar ik niet tegen kan. Daarom hebben ze me spuitjes gegeven tegen het overgeven en de misselijkheid.
Gistermiddag heb ik weer een beetje gegeten maar daarna moest ik weer overgeven. Dus gingen we weer terug naar de dierenarts mevrouwen. Die hebben toen onderzocht of ik misschien iets heb gegeten wat niet hoort; balletjes, elastiekjes of andere spelletjes. Om dat goed te kunnen zien hebben ze mijn hele buik kaal geschoren en daarna hebben ze met een apparaat over mijn buik gestreken.

Met dat apparaat konden zo door mijn vel heen kijken! Op een film zag je al mijn ingewanden maar geen speeltjes. Mijn darmen zagen er wel heel rommelig uit maar dat schijnt normaal te zijn.
Wat het dan wel is waarom ik me niet lekker voel weten ze niet. Ik weet het zelf eigenlijk ook niet zo goed. Maar ik heb nog steeds geen zin in eten. Wel heb ik zojuist wat water gedronken, hopelijk knap ik daar een beetje van op en voel ik me over een paar dagen weer fit genoeg om met Poppy te spelen.
Nu ga ik eerst maar weer eens een tukje doen. Lekker op het bed in de slaapkamer, want daar mag ik nu slapen. Dat is dan ook het enige wat fijn is aan ziek zijn...

Poezenhart

Wij hebben, uh nee, wij zíjn een groot hart. Zeker als we met z'n tweetjes zijn.



Daarom kunnen we ook zo goed knuffelen.

Voyeurisme

Het blijft wonderlijk om te zien hoe de ouders zich wassen. We kunnen het niet laten telkens stiekem een kijkje te nemen. Ze zien ons toch niet want zij staan achter een soort van gordijn.

De ouders doen eerst hun kleren uit en daaronder zijn ze kaal! Ze hebben helemaal geen vacht!  En vervolgens gaan ze met dat kale lijf onder waterstralen staan. Werkelijk geen gezicht! En ook een beetje genant om te zien hoor, blote ouders...

Geest in de fles

De ouders hebben weer eens wat bedacht. Ze hebben een ding neergezet dat kleine wolkjes blaast.
Die wolkjes bevochtigen de lucht, verspreiden negatieve ionen, hebben een kalmerende werking en bevorderen een goede Chi.
Dat zijn overigens de woorden van de ouders, niet die van ons. Wij hebben namelijk geen flauw idee wie Chi zou kunnen zijn of waar die woont.

We proberen nu steeds zo'n vochtig en rustgevend wolkje te vangen, maar dat lukt helemaal niet. Dus hoezo kalmerend; we worden vooral heel zenuwachtig van dit apparaat.

Look-a-like

Ik Lewis heb een dubbelganger!
Hij heet Becks en woont heel ver weg in een land dat Buitenland heet.

Becks is een kater en een stukje ouder dan ik, maar ik denk dat we dezelfde voorouders hebben. Ik ben ook gitzwart en de perfecte rechtsbuiten!

Becks heeft een zusje dat Posh heet. Ook een geinige naam. Posh, Poppy, het begint hetzelfde maar Posh is ook zwart en Poppy natuurlijk vooral wit. Maar ze zijn allebei dol op winkelen dus misschien hebben zij ook dezelfde voorouders?

Maar zo ziet Becks er wel erg gevaarlijk uit. Brr, misschien is hij niet zo poeslief als ik ben?

Nat pak

Ik ben nogal een wildebras. De trap heeft 13 treden maar ik neem 'm doorgaans in drie.
Meestal gaat dit goed, maar gisteren was ik even iets te enthousiast en vloog ik uit de bocht. Zo van de derde tree van boven met een duikvlucht naar beneden.
De landing was redelijk zacht; onderaan de trap stond een emmer met zeepsop waar ik dus precies midden in belandde. Ik kon er gelijk weer uitspringen maar mijn achterpoten waren kletsnat. Toen kon je wel goed zien hoe slank ik eigenijk ben!
Al met al even schrikken, maar ik ben wel lekker schoon en ruik naar eucalyptus.

Geldwolf

Ik heb zakgeld gekregen.
Nou ja, eigenlijk heb ik geld gevonden, maar wat je vindt mag je houden vind ik.
Eigenlijk zou ik een portemonneetje moeten hebben, aan een bandje om mijn hals. Of een rugzakje waar ik dat portemonneetje in kan opbergen. Handig voor het geval ik straks uit winkelen ga.
Maar nu loop ik er de hele dag mee in mijn bek want stel je voor dat iemand het afpakt.

Styling

Zo moeder zo dochters.
Het huis waar wij wonen ziet er heel verantwoord uit. Over alles is nagedacht en alles heeft een vaste plek. Onze moeder heeft namelijk erg veel verstand van styling. Dus wij wilden ook wel eens wat proberen.
Dit vonden wij zelf wel een uitdagend hoekje om eens een nieuwe spannende oplossing voor te 'creëren'. We hebben lang nagedacht over hoe we dit zouden doen. Dus we hebben de lichtinval bestudeerd, kleurschema's doorgesproken, samen gebrainstormt en moodboards gemaakt. Maar uiteindelijk werd het toch een soort ad-hoc styling, ontstaan uit het moment.
Gewoon een kwestie van de energie laten stromen en een beetje improviseren.
Hieronder het resultaat. Best spannend, niet?

Spiegelbeeld

Vandaag kwam ik die andere Poppy weer tegen. Ze zat ook stiekem in de badkamer op de wasmand.
Ik heb dat een tijdje getolereerd maar op een gegeven moment was ik er klaar mee en heb ik flink uitgehaald. Nou, daar schrok ze enorm van, maar helaas sloeg ze net zo hard terug.
Toch hoop ik dat de boodschap duidelijk is. Er is in dit huis maar ruimte voor één Poppy, en dat ben ik.

Verwend

Tante Caro kwam langs om feest te vieren ter gelegenheid van onze half-jarige verjaardag. Met kado's natuurlijk. Tante Caro weet inmiddels heel goed wat we lekker vinden; knabbelstokjes! Ook kregen we nog een waardebon voor een pedicure of manicure naar keuze. Voor de zekerheid hebben we even in haar tas gesnuffeld om te kijken of ze echt niet nog meer kado's bij zich had.
Daarna heb ik tante Caro heel uitgebreid bedankt voor de kado's. En in haar oor gefluisterd dat ik stiekem een beetje verliefd op haar ben. Gelukkig is dat wederzijds, dus we hebben nog lekker een uurtje geknuffeld.

Felicitaties

De ouders hadden gisteren ook de krabpaal versierd. Dat zag er nog eens feestelijk uit!
We bedachten dat onze zusjes en broertjes gisteren ook een half jaar oud zijn geworden. Dus ook de hartelijke felicitaties voor Angel, Tango, Cash, Eros en Tschinschi.
We hopen dat het met jullie allemaal ook goed gaat bij jullie nieuwe ouders! Misschien kunnen we eens afspreken voor een kleine familiereünie?

Klein feestje

Vandaag is een feestelijke dag. We zijn namelijk precies een half jaar oud, oftewel 6 maanden, oftewel 26 weken en 1 dag, oftewel 183 dagen.
Dit moet natuurlijk worden gevierd en dus hebben onze ouders ons versierd met slingers. Vreemd; horen slingers niet gewoon aan het plafond? Nu voelen we ons meer Hawaiiaanse Hula danseressen dan feestbeesten.
Nou ja, zo lang ze maar doorkomen met de taart.

Apporteren

Graag wil ik even iets rechtzetten.
Er wordt beweerd dat apporteren is voorbehouden aan hondenbeesten. Onzin.
Zie mij hier met een muis. Geen echte, die komen hier niet, maar ik mag graag een beetje rondsjouwen met de speelgoedmuizen die ik her en der vang.
Maar eerlijk is eerlijk; het gaat me te ver de muis op commando af te geven aan mijn ouders. Laten ze er zelf maar een vangen.

(k)nokken

Altijd hetzelfde. Heb ik eindelijk eens een momentje voor mezelf, lig ik lekker een beetje te luieren op de bank, moet Lewis weer zo nodig een robbertje vechten. Nou, dan kan ze 'm krijgen ook.

Brood en Spelen

Poppy kan de hele dag wel met eten bezig zijn: "wat zullen we eten, hoe laat zullen we eten, misschien beter nu al een hapje nemen", dat soort werk.
Ik ben daar niet zo mee bezig. Ik ben doorgaans veel te druk met andere zaken; spelen!
Ik was dus reuze blij dat er in het kadopakket ook speeltjes zaten. Die heb ik gelijk geconfiskeerd. Van mij mij mij!

Trofee

Ik ben dol op lekker eten. Ik had dus uit het kadopakket de hapjes gekozen. Favoriet was het pakje met knabbelsticks. Daar heb ik eerst een tijdje mee door het huis gerend om iedereen te laten zien wat ik had gekregen. Zo trots was ik.

Daarna heb ik ze allemaal in een keer opgegeten. 

Bewaren, daar ben ik niet zo van.

Uitpakken

Nog even over dat doosje dat de postbode voor ons bracht, met al die verrassingen.  Dat doosje was gevuld met met kekke speeltjes, culinaire hapjes en een fraaie ansichtkaart.
We waren helemaal door het dolle! We hebben alles veelvuldig door onze poezenpootjes laten gaan en steeds weer opnieuw bekeken en vastgepakt.
En toen moest de buit worden verdeeld. Dat leverde nog wel wat gedoe op maar uiteindelijk was het heel eenvoudig; Lewis ging voor de speeltjes en ik, Poppy, natuurlijk voor de hapjes.

Elastiek

Ik ben uitermate lenig. Dat komt handig van pas als ik mijn voeten moet wassen en teennagels moet verzorgen. Of wanneer ik gewoon een beetje kriebel heb aan mijn enkel.