Popster

Ik verzorg mezelf  goed, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. 

Elke dag uitgebreid wassen en een beetje eyeliner aanbrengen voor een expressieve blik.

Ik sport heel veel, wel een paar uur per dag zodat mijn spieren een beetje tonen. 

Ik doe regelmatig een kuur (gewoon thuis hoor: antiworm en antivlo) en tante Caro heeft me pas ook nog een pedicure gegeven.

Ik hou van zingen dus doe ik veel stemoefeningen, van hard naar zacht en van laag naar hoog. 

Ik zit nu te twijfelen of ik me zal opgeven voor  Idols, Xfactor of Popstars.

Of misschien gewoon inzetten op Benelux Next Topmodel?

Yo!

Yo! Me and my sista Caro!

Kraanvogel

Vandaag was even spannend. Ik was op het balkon en toen kwam er een hele grote oranje vogel voorbij. Het leek me verstandiger op de drempel dekking te zoeken.
Toen ik een beetje aan die vreemde vogel was gewend, ben ik weer buiten gaan zitten, onder een stoel weliswaar, want je weet maar nooit wanneer zo'n vogel opeens een duikvlucht maakt. En ik had niet het idee dat ik deze kon hebben.

Maar omdat ik mijn ouders moet beschermen tegen grote gevaren, ben ik eerst heel dreigend gaan kijken in de hoop dat die snel zou vliegen. Daarna ben ik nog wat gaan blazen. Dat maakte helaas allemaal geen indruk op de grote vogel.

Poppy vond het doodeng, maar op een gegeven moment kwam ze toch ook helpen. Zijn we samen onder de stoel gaan zitten, in de hoop dat hij vanzelf zou vertrekken.

"En mijn naam is.... Lewis"

Als Poppy met zo'n verhaaltje komt over haar naam kan ik natuurlijk niet achterblijven. Tja, waar zal ik eens beginnen. Het is een verhaal met een geschiedenis.

De vader van mijn blonde moeder heette Louis, net als haar oom, haar opa en haar neef. Kortom; alle mannen in haar familie dragen de naam Louis.
Toen mijn moeder kinderen kreeg  - Poppy en mij dus - wilde ze de familietraditie in ere houden. En een eerbetoon aan haar vader brengen die nog niet zo lang geleden naar de grote-mensen-hemel is gegaan. Volgens mij denkt ze stiekem dat zijn geest een beetje in mij zit. Dat vind ik goed, ik wil met alle liefde een beetje over haar vaderen.













Toen mijn blonde moeder zelf nog een kitten was had ze een viewmaster. Dat was een soort diavoorstelling met plaatjes van sprookjes. Een ouderwetse iPAD eigenlijk.
Alice in Wonderland was haar favoriete sprookje. Daar kon ze uren naar kijken en zich over verwonderen. Steeds kleiner worden terwijl de ruimte om je heen en de spullen steeds groter lijken te worden, en andersom. Ik begrijp heel goed wat ze daarmee bedoelt!

De schrijver van het sprookje is Lewis Caroll. Omdat mijn blonde moeder veel Engelse woordjes gebruikt vond ze Lewis eigenlijk wel wereldser dan Louis, sorry opa!

Lewis is het dus geworden. Ondanks dat ik een poesje ben.

Mijn naam is.... "Poppy"

Hoe ik aan mijn naam kom kun je lezen in mijn profiel, maar ik zal dat eens een beetje toelichten.

Al voordat ik was geboren zochten mijn ouders een passende naam voor een bijzondere poes. Ze keken destijds veel naar de serie NipTuck. Daar kwam een personage voorbij die Poppy heette. Waren ze direct van gecharmeerd. Leuke naam hoor, maar in de serie is Poppy volgens mij een moordlustige lesbiënne...


Een Poppy is natuurlijk een schattige klaproos, maar ook de bloem van de papaver.  Ook wel genoemd 'heksenkruid'.  Niet zo fraai dus.








Op zich is Poppy wel een leuke naam, bekt lekker! Alleen merk ik dat mijn ouders vanaf het eerste moment een beetje ouwehoeren met die naam. Meestal noemen ze me Poppy, maar soms wordt dat verbasterd tot:
* Poppetje - met dank aan de buurmeisjes die meer met poppen dan met Poppy's hebben, pff.
* Poppekop - ik ben van vlees en bloed hoor!
* Poppiejoppie  / Poppietoppie - guttegut wat ordinair.
* Pop - vind ik ergens wel hip.
* Popster - en dat hoor ik dan het liefst!


Oh ja, als iemand me Poppie noemt luister ik natuurlijk niet. Het gaat om de nuances weet je wel. En een Poppie is een rare clown of een schattig persoontje. Ben ik geen van twee.

Famous

Pompiedom, verschijnen we zo maar op andere blogs zonder dat we iets anders hoeven te doen dan alleen mooi zijn.
We worden beroemd!
Kijk maar bij: Studio Ravennest
En ook nog bij :  Bij ome Mars
Dank lieve vriendjes!

Aan het werk

Nu we terug zijn van een welverdiende vakantie en lekker zijn uitgerust, hebben we weer zat energie voor de dagelijkse werkzaamheden.
Best leuk hoor werken, het houdt je fit en brengt snoepjes in het laatje.

Loungen

In tante Caro's hotel staan lekkere lounge banken. Die staan voor het raam, met uitzicht op de vogels in de hoge bomen.
We hebben uren doorgebracht op die lounge banken, beetje luieren in de zon. Aan lezen zijn we niet eens toe gekomen.
Die vakantie heeft ons echt goed gedaan! Na 5 dagen zijn we helemaal uitgerust weer naar huis gegaan.

Paleisje

In het hotel van tante Caro had ik een mooie kamer.
De kamer had een fraaie entree, gedecoreerd met zwarte en gouden ornamenten, een beetje barok.
Het interieur was gestoffeerd met ruige Schotse wol in een beige melee met een subtiele ruit. De wanden waren voorzien van een camelkleurig behang.
In de kamer lagen bijpassende speeltjes van tijgerbont en kalfsleder in zwart en camel.
Heel smaakvol allemaal.

Lewis Loves Lulu

Tante Caro is dol op mooie tassen en schoenen. Daar heeft ze er ook heel veel van.
Mijn favoriete tas is deze van Lulu Guinness. Ik houd namelijk erg van zwart, de leren hengsels zijn heerlijk om op te sabbelen en hij ligt ook nog eens heel comfortabel.
Bij een volgend bezoek ga ik ook eens een tas van Hermes of Dior proberen, ik ben benieuwd hoe die me staan.

Vegetarisch eten

In het hotel van tante Caro was het buffet erg uitgebreid. Schalen vol exotisch fruit, noten en groente. Wat een luxe! Prachtig om te zien hoor al die kleurtjes, alleen vonden we dat niet zo heel lekker.
Gelukkig stond er ook vis, vlees en kip op het menu, toch meer ons ding.

***** hotel

We waren voor het eerst een paar daagjes op vakantie. We hebben gelogeerd bij tante Caro. Die heeft heel veel foto's gemaakt maar we denken dat die nog niet zijn ontwikkeld dus we kunnen nog niet laten zien hoe fantastisch het daar was.
We hebben genoten! Het weer viel een beetje tegen maar verder was het voortreffelijk, echt wat je noemt "all inclusive". De hapjes en drankjes waren van opperbeste kwaliteit, de hele dag entertainment in de vorm van gezelschapsspelletjes en aaien. Verder was er een fijn slaapverblijf, een lekkere trap om op en af te rennen en een spiegelgladde vloer om over te glijden. Helaas geen buitenverblijf met zwembad, maar dat hebben we eigenlijk niet gemist.
Wel jammer dat we weer naar huis moesten. Beetje afkicken wel weer. Maar we kijken nu al uit naar onze volgende vakantie. Hopelijk weer naar tante Caro. Oh ja, er was ook een oom, hmm, ome Arie of zoiets.  Een excellente gastheer overigens. Een echte aanrader dit verblijf!

Wit voetje halen

Mijn ouders hebben elke dag een ander pakje aan. Ik ben altijd zwart, ik wil ook wel eens wat variatie.

Bijvoorbeeld; hoe vind je mij op witte sokjes? Staan me best goed, niet waar? 

Eerlijk is eerlijk; ik had ze even geleend van m'n zusje.

Model

We hebben al veel complimenten gehad over onze bijzondere krabpaal. Hij is heel mooi en past dus perfect bij ons.
Hij is stoer en toch elegant. Lekker hoog en toch stevig. Want vanaf de paal spring ik zo op de kast; handig, heel goed over nagedacht!
En zie eens hoe mooi ik kan poseren op de krabpaal. Ze moeten mij eens vragen voor een promotiefoto. Zal ik me laten inschrijven bij een modellenbureau? Kan ik een beetje geld verdienen voor nog meer fraaie speeltjes!

Voor baasjes die hun poezen een waardig krabobject ook niet willen onthouden: dit is de website van de ontwerpster Marly Gommans.

Krap twee maanden geleden schreef ik er ook al over, moet je hier eens kijken! Kun je gelijk zien hoe ik ben gegroeid....

Raampartijtje

We mogen graag een beetje voor het raam zitten en naar buiten kijken. Alleen is er vanavond niks te zien. Geen vogels, geen vliegen, geen wolken, geen niks. Dan maar gewoon een beetje turen ins Blaue hinein. 

Uit de hoogte

Ik zit graag een beetje hoog, dan kan ik goed neerkijken op de mensen beneden. Dat bedoel ik niet arrogant, maar ik heb graag de supervisie. Oh pardon, ik bedoel natuurlijk een super visie.

Gezelschap

Na talloze vergeefse pogingen is het ons eindelijk gelukt om in de badkamer te komen. Onze ouders waren namelijk vergeten de deur dicht te doen.
We waren reuze benieuwd wat daar zoal was te doen en te zien.
Wat schetste onze verbazing..... we waren er al?! Op de wasmand voor de grote glimmende muur zaten nog een Poppy en nog een Lewis! En die deden exact hetzelfde als wij. Wel gezellig zo met z'n viertjes.

Blaffen en grommen

Wij zijn dan wel poezen maar wij kunnen net zo goed blaffen als honden. Dat doen we als er van die irritante bromvliegen voorbij komen.
Ziet er indrukwekkend uit niet? Het klinkt helaas niet als blaffen, maar als mekkeren volgens onze ouders. Dat wordt dus nog even oefenen op de klank.

Vogelarij

Dag en nacht kunnen we ons vermaken met het kijken naar vogels die voorbij vliegen.
Jammer dat er een raam tussen zit. We zouden er wel eens eens eentje willen vangen en proeven. Bij voorkeur zo'n vette dikke zwarte of zo'n grote elegante witte. Die lijken ons een stuk lekkerder dan die hele grote gekleurde vogels in blauw met wit of oranje.

Paaldansen

Vandaag ben ik eens in de hoge plant geklommen, lekker zwieren en zwaaien aan de takken. Totdat ik opeens mijn evenwicht verloor en in de lucht werd gelanceerd.
Ik hoop dat niemand het heeft gezien, een beetje genant was het wel.

Op de groei

Vandaag zijn we precies 20 weken oud en we groeien als kool. Een ons per week volgens de dierenarts.
Die blonde moeder en die lange dunne vader vinden het wel een beetje jammer dat we niet eeuwig klein blijven. Maar hé, we gaan wel steeds meer op ze lijken, daar moeten ze toch van gecharmeerd zijn? Want een snelle rekensom leert ons dat we over een jaartje of 12 even groot zijn als hen.

In de tas

We hebben een reismandje, dat onze ouders gekscherend caravan noemen. Waarom vragen we ons af; er zit alleen een matrasje in, wel een hele sobere caravan als je het ons vraagt.

Dan hebben we nog een tuigje. Die blonde moeder van ons probeerde ons deze week dat tuigje om te doen; het leek haar wel een leuk idee om buiten met ons te gaan wandelen. Nou, dat leek ons vooral een heel slecht idee. We gaan echt niet voor gek lopen met zo'n tuigje om!

Maar neem nou deze tas. Mooie kleur, stoer modelletje en we passen er precies met z'n tweetjes in. Je tilt ons zo op en loopt zo met ons weg. Lekker even naar buiten, want we zijn wel benieuwd wat daar dan te beleven valt.

Ballet

Iedere dag verzorgen wij een 'pas de deux' voor onze ouders.

Dan doen we allerlei posities waarmee we diverse emoties uitdrukken.

We draaien onze poot niet om voor en pirouette, een arabesque  of een plié. Maar de 'pas de chat' is vanzelfsprekend favoriet.